Dit blog is een vervolg op het eerder geplaatste blog over het Europees bankbeslag met als onderwerp: het Europees betalingsbevel. Het Europees betalingsbevel is één van de drie middelen die door de EU zijn ingevoerd om de inning van vorderingen in het buitenland te vergemakkelijken.

De Europese betalingsbevelprocedure

De grondslag voor het Europees betalingsbevel kan worden gevonden in Verordening nr. 1896/2006 (hierna: Verordening), in werking getreden op 12 december 2008. De Verordening is van toepassing op alle landen binnen de EU met uitzondering van Denemarken. Het Europees betalingsbevel maakt de invordering van grensoverschrijdende schuldvorderingen mogelijk via een uniforme procedure. Net zoals de Europese beslagprocedure maakt de Europese betalingsbevelprocedure gebruik van een standaardformulier (art. 7 Verordening), dat moet worden ingediend bij de rechtbank Den Haag (art. 2 Uitvoeringswet).

Het standaardformulier dient alle gegevens te bevatten omtrent de partijen en de aard en bedrag van de vordering. Vervolgens wordt het betalingsbevel door de rechtbank betekend aan de schuldenaar zonder dat de schuldenaar wordt opgeroepen (een zogenaamde beslissing ex parte). De schuldenaar heeft dan wel nog de optie om binnen 30 dagen de factuur te betwisten (art. 12 Verordening). In dat geval kan de zaak, afhankelijk van de keuze van de eiser, hetzij naar de gewone civiele rechter worden verwezen om krachtens het nationale recht te worden behandeld, hetzij met een Europese procedure voor geringe vorderingen worden voortgezet (waarover in de volgende blog meer), hetzij worden stopgezet.

Als geen verweer wordt gevoerd door de schuldenaar, dan wordt het Europees betalingsbevel van rechtswege uitvoerbaar (art. 18 Verordening). Er wordt dan een kopie en vertaling gestuurd naar de bevoegde instanties van de lidstaat waar het bevel ten uitvoer zal worden gelegd. Deze tenuitvoerlegging vindt plaats conform de nationale regels en procedures van de desbetreffende lidstaat (art. 13 Verordening).

Het verweer van de schuldenaar

Zoals reeds vermeld heeft de schuldenaar dus de mogelijkheid om binnen 30 dagen na betekening van het betalingsbevel een verweerschrift in te dienen, dat ook in een standaardformulier dient te worden opgesteld (art. 16 Verordening). In het verweerschrift hoeft de schuldenaar niet te stellen waarom hij het betalingsbevel betwist. Het is voldoende om te vermelden dat hij het betalingsbevel betwist. Het verweerschrift wordt ingediend bij de rechtbank dat het betalingsbevel heeft uitgevaardigd.

Als het verweerschrift binnen 30 dagen wordt ingediend, dan wordt de procedure voortgezet volgens het civiele procesrecht van de lidstaat van herkomst (in Nederland gelden dan de normale regels omtrent de relatieve bevoegdheid, dus iedere rechtbank kan bevoegd zijn) of via de Europese procedure voor geringe vorderingen. De schuldenaar kan zich hiertegen verweren door aan te voeren dat het aangezochte gerecht niet bevoegd was om van het verzoek tot het betalingsbevelkennis te nemen (op grond van Verordening nr. 44/2001 betreffende de rechterlijke bevoegdheid, de erkenning en tenuitvoerlegging van beslissingen in burgerlijke en handelszaken). Hij dient dit verweer dan wel te voren vóór alle andere inhoudelijke weren. Als de schuldenaar dit niet doet en wel voor het gerecht verschijnt, dan wordt dit als stilzwijgende forumkeuze aangemerkt.

Tenuitvoerlegging

Als de schuldenaar geen verweer voert, of hij wordt door de rechter in het ongelijk gesteld, volgt de tenuitvoerlegging. De betreffende rechter verklaart het Europees betalingsbevel dan uitvoerbaar. Samen met het Europees betalingsbevel schept de uitvoerbaarverklaring een executoriale titel voor de schuldeiser. Met de executoriale titel kan de deurwaarder tot tenuitvoerlegging overgaan en kan bijvoorbeeld beslag worden gelegd. Het recht van de lidstaat van tenuitvoerlegging beheerst de verdere regels van de tenuitvoerleggingsprocedure (art. 21 Verordening).

Conclusie

Het Europees betalingsbevel vormt dus een gemakkelijkere manier tot het innen van vorderingen op buitenlandse (rechts)personen. Let wel goed op dat de regels omtrent de indiening van het verzoek en de rechterlijke bevoegdheid in acht worden genomen. Tot dusver het Europees betalingsbevel, in het volgende blog zal de Europese procedure voor geringe vorderingen worden besproken.

Advies nodig?

Heeft u vragen het Europees betalingsbevel of over het internationaal handelsrecht in het algemeen? Neem dan gerust contact op met een van onze advocaten.

 

Dit blogbericht is geplaatst op 18 januari 2022.