REACH

Indien u als bedrijf met gevaarlijke stoffen werkt bent u hoogstwaarschijnlijk bekend met REACH. REACH komt voort uit de Europese verordening inzake Registratie, Evaluatie, beperkende maatregelen en Autorisatie van CHemische stoffen[1], en is op 1 juni 2007 in werking getreden. De REACH-verordening is zeer uitgebreid, inclusief alle bijlagen om en nabij 1350 pagina’s. De verordening is in Nederland waar nodig uitgewerkt in titels 9.2 en 9.3 van de Wet Milieubeheer (WM).

In dit blog bespreek ik de volgende drie onderwerpen: de registratieverplichting onder REACH, de gewijzigde regelgeving en het bureau REACH.

De registratieverplichting onder REACH

De importeurs en downstreamgebruikers[2] van gevaarlijke producten moeten informatie over deze producten registreren. Het hoofddoel van deze verplichting is het bieden van een hoog niveau van bescherming van mens en milieu.[3] Elk land heeft een aangewezen instantie waar het product geregistreerd wordt. In elk land waar een product op de markt gebracht wordt, dient het product geregistreerd te worden: dus indien een product zowel in Nederland als in België op de markt gebracht wordt, moet het product in beide landen geregistreerd worden. In Nederland wordt het product geregistreerd bij het Nationaal Vergiftigingen Informatie Centrum (NVIC van het UMC Utrecht).[4]

Gewijzigde regelgeving

Als gevolg van de inwerkingtreding van EU-verordening 2017/542[5] is bijlage VIII toegevoegd aan de hierboven genoemde EU-verordening 1727/2008. Bijlage VIII bevat informatie over: (1) welke productinformatie aangeleverd moet worden, (2) het elektronisch format waarmee de informatie aangeleverd moet worden en (3) het Unieke Formule-Identificatie (UFI) wat op het etiket van een gevaarlijk product moet worden vermeld. Zo mag een distributeur een mengsel niet op de markt brengen wanneer (1) het NVIC geen indiening in verband met bijlage VIII heeft ontvangen of (2) wanneer het NVIC een onvolledige indiening van de leverancier heeft ontvangen.

De bijlage treedt stapsgewijs in werking. In de eerste stap veranderen de regels van en het format voor wijzigingen in bestaande of voor nieuwe productnotificaties van consumenten en professionele producten. Praktisch gevolg hiervan is dat de informatie niet meer rechtstreeks bij het NVIC aangeleverd moet worden, maar per 01-01-2021 via een online portal van het Europees Agentschap voor Chemische Stoffen (ECHA) moet worden aangeleverd.[6] Het ECHA draagt zorg voor verspreiding van de informatie naar de juiste lidstaten. In de tweede stap volgen op 01-01-2024 de industriële producten en ten slotte op 01-01-2025 zullen ook alle bestaande productnotificaties opnieuw volgens de nieuwe regels ingediend moeten zijn.

Het bureau REACH

De REACH verordening verplicht de lidstaten in artikel 121 een bevoegde instantie aan te wijzen als verantwoordelijke voor de uitvoering van de in de verordening aan de bevoegde instantie toegekende taken en voor de samenwerking met de Europese Commissie en het Europese Agentschap voor chemische stoffen. In Nederland is op grond van artikel 9.3.2 WM de Minister van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer (thans de Minister van Infrastructuur en Waterstaat) de bevoegde instantie. Ter uitvoering van de aan de Minister opgedragen taken is het bureau REACH opgericht. Blijkens artikel 2 Besluit instelling Bureau REACH is het bureau gevestigd bij het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) en maakt het onderdeel uit van het Stoffen Expertise Centrum (SEC). [7] Het bureau REACH  kan antwoord geven op praktische vragen over REACH, zoals welke informatie de productidentificatie van mengselbestanddelen moet bevatten.[8]

Conclusie

Het is belangrijk dat u goed oplet of u in overeenstemming handelt met de bepalingen uit REACH. Overtreding van bepalingen uit REACH kunnen gestraft worden met een gevangenisstraf van ten hoogste 6 jaar of een geldboete van de vijfde categorie (€82.000,-)

 

Twijfelt u of u in overeenstemming handelt met REACH? Of heeft u andere juridische vragen? Neem dan gerust contact op met een van onze advocaten. Voorkomen is beter dan genezen.

 

Dit blogbericht is geplaatst op 17 mei 2022.

 


[1] Verordening (EG) Nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 16 december 2008 betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels tot wijziging en intrekking van de Richtlijnen 67/548/EEG en 1999/45/EG en tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1907/2006.

[2] Een downstreamgebruiker is een onderneming of individu die binnen de Europese Unie/Europese Economische Ruimte gebruikmaken van een stof (hetzij als zodanig, hetzij in een mengsel) bij hun industriële activiteiten of beroepsactiviteiten.

[3] HvJ EU 07 juli 2009, C-558/07, ECLI:EU:C:2009:430, r.o.v. 35; punt 1 considerans RECH-verordening; artikel 1 lid 1 REACH-verordening.

[4] https://nvic.umcutrecht.nl/nl

[5] Verordening (EU) 2017/542 van de commissie van 22 maart 2017 tot wijziging van Verordening (EG) nr. 1272/2008 van het Europees Parlement en de Raad betreffende de indeling, etikettering en verpakking van stoffen en mengsels door toevoeging van een bijlage over geharmoniseerde informatie in verband met de gezondheid, met het oog op respons in noodgevallen.

[6] https://poisoncentres.echa.europa.eu/nl/echa-submission-portal

[7] Stcrt. 2007, 68, p. 57.

[8] https://chemischestoffengoedgeregeld.nl/