Zowel particulieren als bedrijven maken vaak gebruik van de deskundigheid van een financieel adviseur c.q. assurantietussenpersoon bij het afsluiten van diverse financiële producten en/of verzekeringen. Opdrachtgevers/verzekeringsnemers lopen vaak ten onrechte tot wel duizenden euro’s mis.

Zorgplicht

Op een dergelijke (financiële) adviseur c.q. assurantietussenpersoon rust in het algemeen een zorgplicht. Die zorgplicht brengt met zich mee dat deze adviseur op basis van artikel 7:401 BW tegenover zijn opdrachtgever verplicht is om bij de uitvoering van al zijn werkzaamheden zich als een redelijk bekwaam en redelijk handelend adviseur te gedragen. Een assurantietussenpersoon dient bijvoorbeeld niet alleen te bemiddelen tussen de verzekerde en verzekeraar, maar dient bijvoorbeeld ook te adviseren en begeleiden vóór, bij en ná het tot stand komen van de verzekering. Een verzekeringsadviseur dient in dat kader in het algemeen te waken over de belangen van de verzekeringsnemers bij de tot zijn portefeuille verzekeringen (HR 10 januari 2003, ECLI:NL:HR:2003:AF0122). Ook volgt hieruit bijvoorbeeld dat van een assurantietussenpersoon in het kader van zijn zorgplicht onder omstandigheden mag worden verwacht dat hij zijn opdrachtgever (de verzekeringnemer) expliciet dient te wijzen op bijvoorbeeld een belangrijke polisvoorwaarde alsook de gevolgen van niet naleving daarvan. Dit geldt zelfs indien het polisblad zowel die polisvoorwaarde en de gevolgen daarvan duidelijk uitlegt (Gerechtshof Den Haag 7 oktober 2014, ECLI: HR: 2014:3108). Toch kent de zorgplicht ook grenzen.

Eigen verantwoordelijkheid

Een verzekerde heeft ook nog altijd een eigen verantwoordelijkheid. De assurantietussenpersoon hoeft bijvoorbeeld niet altijd in te staan voor de juistheid van de door de verzekerde verstrekte informatie. In geval dat er bijvoorbeeld sprake is van eigen schuld aan de zijde van verzekerde kan bijvoorbeeld ook worden geoordeeld dat het risico volledig bij verzekerde dient te liggen of dat de adviseur slechts voor een gedeelte van de door verzekerde geleden schade aansprakelijk is.

Reikwijdte zorgplicht

Ook in een onlangs gepubliceerde uitspraak van het Financiële Klachteninstituut KiFiD (Uitspraak van 30 mei 2018 nr. 2018-339) diende door de Geschillencommissie Financiële Dienstverlening beoordeeld te worden of de adviseur in dat geschil had voldaan aan de op hem rustende zorgplicht. Het ging in voornoemde uitspraak meer specifiek om de vraag of van de adviseur in die zaak mocht worden verwacht dat deze periodiek, althans op enig moment, met de consument in contact diende te treden om te onderzoeken of de lopende verzekering(en) als gevolg van premiewijzigingen aanpassing behoefde.

De Geschillencommissie Financiële Dienstverlening is in voornoemde zaak van oordeel dat uit de op de assurantietussenpersoon rustende zorgplicht voortvloeit “dat een assurantietussenpersoon de verplichting heeft om periodiek aandacht te besteden aan de verzekeringen die hij in zijn portefeuille heeft.” De omvang van die verplichting is volgens voornoemde commissie “afhankelijk van wat partijen daarover zijn overeengekomen en van de omstandigheden van het geval, zoals de aard van de verzekeringen en de omvang van de provisie die voor het beheer van de verzekering wordt ontvangen.”

Gelet op het feit dat de verzekeringnemer door de assurantietussenpersoon in voornoemde uitspraak nimmer was geattendeerd op het feit dat de verzekeringsmarkt de afgelopen jaren een ontwikkeling heeft laten zien waarbij de verzekeraars diverse malen tot een steeds verdere verlaging van de tarieven van de in dit geval in geding zijnde overlijdensrisicoverzekeringen zijn overgegaan, heeft de commissie dan ook geoordeeld dat de assurantietussenpersoon in die zaak zijn zorgplicht had geschonden. De consument in voornoemde zaak had door die schending schade geleden, zijnde een x aantal maanden gemiste premiebesparing.

Conclusie

U doet er dus bijvoorbeeld goed aan om na te gaan of u na het afsluiten van een financieel product/verzekering nog iets van uw financieel adviseur/assurantietussenpersoon heeft vernomen. Is dit immers niet het geval en heeft deze u dus niet meer begeleid en/of niet geadviseerd, dan zou dit kunnen betekenen dat uw adviseur zijn zorgplicht jegens u heeft geschonden. Hetzelfde geldt voor het geval waarin uw assurantietussenpersoon u bijvoorbeeld niet expliciet heeft gewezen op een polisvoorwaarde en de gevolgen van niet naleving daarvan. Heeft u door die schending(en) van de zorgplicht ook daadwerkelijk schade geleden, omdat u bijvoorbeeld jarenlang teveel premie blijkt te hebben betaald of dekking onder de verzekering op basis van die voor u onbekende polisvoorwaarde wordt geweigerd, dan bestaat er wellicht een mogelijkheid om (een gedeelte van) die schade op uw adviseur te verhalen.

Advies nodig?

Wij staan u graag bij en/of geven u graag advies. U kunt zich wenden tot John Wolfs en Manon van Amelsvoort.